Cansu
New member
“Hangi vakitte okuyacağız?”
“Bundan sonra ne yapacağız?”
Kadınlar ise daha çok:
“Bu insan neden bu kadar üzgün?”
“Bu duayı okurken ne hissediyor?”
“Dileğimiz gerçekten hayırlı mı?”
“Biz bu meseleyle ilgili üzerimize düşeni yaptık mı?”
gibi sorular soruyordu.
Ama bunu “erkekler böyledir, kadınlar şöyledir” diye kesin bir kurala dönüştürmek haksızlık olur. Çünkü ailemizde bunun tam tersini yapan insanlar da vardı.
Dayım son derece duygusal ve karşısındaki insanın hâlini anlamaya çalışan biriydi.
Kuzenim ise olaylara son derece analitik yaklaşır, sorunları adım adım çözmeye çalışırdı.
Dolayısıyla mesele biyolojik bir kaderden çok, insanların olaylara yaklaşım biçimleriyle ilgiliydi.
Bence dua konusunda da iki yaklaşımın birlikte bulunması çok kıymetli.
Strateji olmadan yalnızca temenni etmek eksik kalabilir; merhamet ve teslimiyet olmadan yalnızca stratejiye güvenmek de insanı yorabilir.
Bir insan borcundan kurtulmak için salavat okuyabilir.
Ama aynı zamanda bütçesini düzenlemelidir.
İş bulmak için dua edebilir.
Ama özgeçmişini geliştirmeli ve başvurular yapmalıdır.
Aile içindeki kırgınlıkların giderilmesi için dua edebilir.
Ama gerektiğinde özür dilemeli, konuşmalı ve karşısındaki insanı dinlemelidir.
Dua ile çaba birbirinin düşmanı değildir.
Peki 51 mi, 100 mü, 1000 mi?
İnternette bu konuda farklı sayılarla karşılaşmak mümkün.
51 sayısı yaygın biçimde aktarılıyor. Bazı geleneksel kaynaklarda farklı sayılar da bulunabiliyor. Hatta bazı anlatımlarda 1000 defa okunmasından söz edildiği görülüyor. Ancak bu tür sayıların dinen herkes için zorunlu olduğu sonucuna varmak doğru değildir.
Bu nedenle benim bu konudaki yaklaşımım şu:
51 kere okumak isteyen kişi 51 kere okuyabilir.
Bunu bir ibadet disiplini, kişisel vird veya manevi alışkanlık olarak yapabilir.
Ama “51 okumazsam kabul olmaz” düşüncesine kapılmamak gerekir.
Çünkü salavatın özü sayıdan ibaret değildir.
Bir insan bir defa salavat getirip gerçekten anlamını düşünüyorsa, bu davranışı sırf “sayım tamamlanmadı” diye değersiz görmek doğru olmaz.
Diyanet'in açıkça belirttiği gibi salâtüselâm için belirli bir sayı şartı yoktur.
Bizim Masada Sonunda Ne Oldu?
O gece herkes sustu.
Kâğıttaki 51 sayısını konuşmayı bıraktık.
Babam:
“İsterseniz 51 okuyalım, düzenli olsun,” dedi.
Annem:
“Okuyalım ama ne söylediğimizi bilerek okuyalım,” diye ekledi.
Ben de o an fark ettim ki aslında ikisinin söylediği birbirinden farklı değildi.
Biri düzen istiyordu.
Diğeri anlam.
Ve belki güzel bir ibadet hayatında ikisine de ihtiyaç vardı.
Salavatı okumaya başladık.
Birinci okuyuşta zihnimiz hâlâ gündelik meselelerdeydi.
Onuncuda biraz sakinleştik.
Yirmincide herkes kendi derdini düşünmeye başladı.
Sonlara doğru sayıdan çok cümlenin anlamı zihnimizde kalıyordu:
“Allah'ım, sıkıntımı gider, ihtiyacımı hayırlısıyla karşıla…”
Ve o anda anladım ki bazen insanın aradığı mucize, dışarıdaki olayın anında değişmesi olmayabilir.
Bazen insanın içindeki korkunun değişmesi bile büyük bir başlangıçtır.
Ertesi sabah sorunlarımız hâlâ oradaydı.
Ama biz aynı insanlar değildik.
Salavat-ı Mecule Okurken Neye Dikkat Edilmeli?
Salavat-ı Mecule okumak isteyen bir kişi bunu samimi bir dua ve salavat niyetiyle yapabilir.
Okunuşunu öğrenebilir, anlamını düşünebilir ve ardından kendi ihtiyacını Allah'a arz edebilir.
51 defa okumayı tercih ediyorsa bunu geleneksel bir uygulama olarak sürdürebilir. Fakat bu sayıyı Kur'an veya sahih hadisle sabitlenmiş bir zorunluluk gibi görmemelidir. Nitekim Salat-ı Mecule'nin kendisinin hadis kaynaklarında Hz. Peygamber'den sabit bir salavat olarak yer aldığına dair güvenilir bir delil bulunmadığını belirten değerlendirmeler de vardır.
Bunun yanında namazlarda Peygamber Efendimiz tarafından öğretilmiş salât-ı İbrahimiyye gibi sahih rivayetlerle aktarılan salavatlar ayrıca önem taşır.
Burada ölçü çok basit:
Dua ederken Allah'tan istemek, salavat getirirken Hz. Peygamber'e duyulan sevgi ve hürmeti ifade etmek, sonucu ise Allah'ın hikmetine bırakmak.
Belki Asıl Soru “Kaç Kere?” Değil
Forumlarda bu konu hakkında onlarca farklı yorum okuyabilirsiniz.
“51 kere okudum, şöyle oldu.”
“100 kere okudum, kabul oldu.”
“1000 kere okudum, dileğim gerçekleşti.”
Bunlar kişisel tecrübeler olabilir ve insanların manevi hayatları açısından değer taşıyabilir. Fakat kişisel tecrübeyi herkes için geçerli dinî hüküm haline getirmek başka bir şeydir.
Birinin duasının ardından istediği sonuca ulaşması, aynı sayının herkes için aynı sonucu garanti ettiği anlamına gelmez.
Bence bu ayrımı korumak hem inanca hem de okuyucuya duyulan saygının bir gereğidir.
Çünkü dua bir formül değildir.
İnsanların hayatları da birbirinin kopyası değildir.
Belki senin düğümün bir iş meselesidir.
Bir başkasınınki aile içindeki kırgınlıktır.
Bir diğerininki yıllardır taşıdığı bir pişmanlıktır.
Bir başkasının ihtiyacı ise sadece huzurlu bir gece uyuyabilmektir.
O hâlde Salavat-ı Mecule'yi okurken yalnızca sayıya değil, kendi hâlimize de bakmak gerekiyor.
Ben ne istiyorum?
Bu istediğim gerçekten hayırlı mı?
Bu konuda benim atmam gereken bir adım var mı?
Dua ederken sonucu Allah'a bırakabiliyor muyum?
Ve belki en önemlisi:
Ben sadece sorunlarım çözülsün diye mi dua ediyorum, yoksa dua beni de değiştirsin diye mi?
O gece masadaki 51 sayısı hâlâ kâğıdın üzerindeydi.
Fakat artık bizim için o sayı bir “garanti” değildi.
Sadece bir başlangıçtı.
Çünkü bazen insanın çözülmesini beklediği düğüm, dışarıdaki hayatında değil, kendi kalbinin içinde saklıdır.
Salavat ise belki de o düğümü çözmeye çalışırken insanın elindeki en güzel hatırlatıcılardan biridir: Sonucu zorlayamazsın; fakat yönünü, niyetini ve gayretini değiştirebilirsin.
Ve belki de bu yüzden, “Kaç kere okumalıyım?” sorusunun en dürüst cevabı şudur:
Salavat için dinen belirlenmiş zorunlu bir sayı yoktur. Salavat-ı Mecule için 51 sayısı geleneksel olarak yaygın biçimde aktarılmıştır; isteyen bunu bir vird düzeni olarak uygulayabilir. Fakat 51'i dinî bir mecburiyet veya garantili bir sonuç formülü olarak görmek doğru değildir.
Şimdi merak ettiğim şey şu:
Siz hiç bir duayı belirli bir sayıya bağlayarak okudunuz mu?
Sayıyı tamamladığınızda içinizde nasıl bir his oluştu?
Ve sizce insanın duasında daha önemli olan şey kaç kere söylediği mi, ne söylediğini anlayarak söylemesi mi?
Kaynakları Metin İçine NetleştireyimTekrarları Sıkılaştırıp Akışı Hızlandırayım
Kaynakları Metin İçine Netleştireyim
Tekrarları Sıkılaştırıp Akışı Hızlandırayım
Başlıkları Forum Biçimine Uyumlayayım
“Bundan sonra ne yapacağız?”
Kadınlar ise daha çok:
“Bu insan neden bu kadar üzgün?”
“Bu duayı okurken ne hissediyor?”
“Dileğimiz gerçekten hayırlı mı?”
“Biz bu meseleyle ilgili üzerimize düşeni yaptık mı?”
gibi sorular soruyordu.
Ama bunu “erkekler böyledir, kadınlar şöyledir” diye kesin bir kurala dönüştürmek haksızlık olur. Çünkü ailemizde bunun tam tersini yapan insanlar da vardı.
Dayım son derece duygusal ve karşısındaki insanın hâlini anlamaya çalışan biriydi.
Kuzenim ise olaylara son derece analitik yaklaşır, sorunları adım adım çözmeye çalışırdı.
Dolayısıyla mesele biyolojik bir kaderden çok, insanların olaylara yaklaşım biçimleriyle ilgiliydi.
Bence dua konusunda da iki yaklaşımın birlikte bulunması çok kıymetli.
Strateji olmadan yalnızca temenni etmek eksik kalabilir; merhamet ve teslimiyet olmadan yalnızca stratejiye güvenmek de insanı yorabilir.
Bir insan borcundan kurtulmak için salavat okuyabilir.
Ama aynı zamanda bütçesini düzenlemelidir.
İş bulmak için dua edebilir.
Ama özgeçmişini geliştirmeli ve başvurular yapmalıdır.
Aile içindeki kırgınlıkların giderilmesi için dua edebilir.
Ama gerektiğinde özür dilemeli, konuşmalı ve karşısındaki insanı dinlemelidir.
Dua ile çaba birbirinin düşmanı değildir.
Peki 51 mi, 100 mü, 1000 mi?
İnternette bu konuda farklı sayılarla karşılaşmak mümkün.
51 sayısı yaygın biçimde aktarılıyor. Bazı geleneksel kaynaklarda farklı sayılar da bulunabiliyor. Hatta bazı anlatımlarda 1000 defa okunmasından söz edildiği görülüyor. Ancak bu tür sayıların dinen herkes için zorunlu olduğu sonucuna varmak doğru değildir.
Bu nedenle benim bu konudaki yaklaşımım şu:
51 kere okumak isteyen kişi 51 kere okuyabilir.
Bunu bir ibadet disiplini, kişisel vird veya manevi alışkanlık olarak yapabilir.
Ama “51 okumazsam kabul olmaz” düşüncesine kapılmamak gerekir.
Çünkü salavatın özü sayıdan ibaret değildir.
Bir insan bir defa salavat getirip gerçekten anlamını düşünüyorsa, bu davranışı sırf “sayım tamamlanmadı” diye değersiz görmek doğru olmaz.
Diyanet'in açıkça belirttiği gibi salâtüselâm için belirli bir sayı şartı yoktur.
Bizim Masada Sonunda Ne Oldu?
O gece herkes sustu.
Kâğıttaki 51 sayısını konuşmayı bıraktık.
Babam:
“İsterseniz 51 okuyalım, düzenli olsun,” dedi.
Annem:
“Okuyalım ama ne söylediğimizi bilerek okuyalım,” diye ekledi.
Ben de o an fark ettim ki aslında ikisinin söylediği birbirinden farklı değildi.
Biri düzen istiyordu.
Diğeri anlam.
Ve belki güzel bir ibadet hayatında ikisine de ihtiyaç vardı.
Salavatı okumaya başladık.
Birinci okuyuşta zihnimiz hâlâ gündelik meselelerdeydi.
Onuncuda biraz sakinleştik.
Yirmincide herkes kendi derdini düşünmeye başladı.
Sonlara doğru sayıdan çok cümlenin anlamı zihnimizde kalıyordu:
“Allah'ım, sıkıntımı gider, ihtiyacımı hayırlısıyla karşıla…”
Ve o anda anladım ki bazen insanın aradığı mucize, dışarıdaki olayın anında değişmesi olmayabilir.
Bazen insanın içindeki korkunun değişmesi bile büyük bir başlangıçtır.
Ertesi sabah sorunlarımız hâlâ oradaydı.
Ama biz aynı insanlar değildik.
Salavat-ı Mecule Okurken Neye Dikkat Edilmeli?
Salavat-ı Mecule okumak isteyen bir kişi bunu samimi bir dua ve salavat niyetiyle yapabilir.
Okunuşunu öğrenebilir, anlamını düşünebilir ve ardından kendi ihtiyacını Allah'a arz edebilir.
51 defa okumayı tercih ediyorsa bunu geleneksel bir uygulama olarak sürdürebilir. Fakat bu sayıyı Kur'an veya sahih hadisle sabitlenmiş bir zorunluluk gibi görmemelidir. Nitekim Salat-ı Mecule'nin kendisinin hadis kaynaklarında Hz. Peygamber'den sabit bir salavat olarak yer aldığına dair güvenilir bir delil bulunmadığını belirten değerlendirmeler de vardır.
Bunun yanında namazlarda Peygamber Efendimiz tarafından öğretilmiş salât-ı İbrahimiyye gibi sahih rivayetlerle aktarılan salavatlar ayrıca önem taşır.
Burada ölçü çok basit:
Dua ederken Allah'tan istemek, salavat getirirken Hz. Peygamber'e duyulan sevgi ve hürmeti ifade etmek, sonucu ise Allah'ın hikmetine bırakmak.
Belki Asıl Soru “Kaç Kere?” Değil
Forumlarda bu konu hakkında onlarca farklı yorum okuyabilirsiniz.
“51 kere okudum, şöyle oldu.”
“100 kere okudum, kabul oldu.”
“1000 kere okudum, dileğim gerçekleşti.”
Bunlar kişisel tecrübeler olabilir ve insanların manevi hayatları açısından değer taşıyabilir. Fakat kişisel tecrübeyi herkes için geçerli dinî hüküm haline getirmek başka bir şeydir.
Birinin duasının ardından istediği sonuca ulaşması, aynı sayının herkes için aynı sonucu garanti ettiği anlamına gelmez.
Bence bu ayrımı korumak hem inanca hem de okuyucuya duyulan saygının bir gereğidir.
Çünkü dua bir formül değildir.
İnsanların hayatları da birbirinin kopyası değildir.
Belki senin düğümün bir iş meselesidir.
Bir başkasınınki aile içindeki kırgınlıktır.
Bir diğerininki yıllardır taşıdığı bir pişmanlıktır.
Bir başkasının ihtiyacı ise sadece huzurlu bir gece uyuyabilmektir.
O hâlde Salavat-ı Mecule'yi okurken yalnızca sayıya değil, kendi hâlimize de bakmak gerekiyor.
Ben ne istiyorum?
Bu istediğim gerçekten hayırlı mı?
Bu konuda benim atmam gereken bir adım var mı?
Dua ederken sonucu Allah'a bırakabiliyor muyum?
Ve belki en önemlisi:
Ben sadece sorunlarım çözülsün diye mi dua ediyorum, yoksa dua beni de değiştirsin diye mi?
O gece masadaki 51 sayısı hâlâ kâğıdın üzerindeydi.
Fakat artık bizim için o sayı bir “garanti” değildi.
Sadece bir başlangıçtı.
Çünkü bazen insanın çözülmesini beklediği düğüm, dışarıdaki hayatında değil, kendi kalbinin içinde saklıdır.
Salavat ise belki de o düğümü çözmeye çalışırken insanın elindeki en güzel hatırlatıcılardan biridir: Sonucu zorlayamazsın; fakat yönünü, niyetini ve gayretini değiştirebilirsin.
Ve belki de bu yüzden, “Kaç kere okumalıyım?” sorusunun en dürüst cevabı şudur:
Salavat için dinen belirlenmiş zorunlu bir sayı yoktur. Salavat-ı Mecule için 51 sayısı geleneksel olarak yaygın biçimde aktarılmıştır; isteyen bunu bir vird düzeni olarak uygulayabilir. Fakat 51'i dinî bir mecburiyet veya garantili bir sonuç formülü olarak görmek doğru değildir.
Şimdi merak ettiğim şey şu:
Siz hiç bir duayı belirli bir sayıya bağlayarak okudunuz mu?
Sayıyı tamamladığınızda içinizde nasıl bir his oluştu?
Ve sizce insanın duasında daha önemli olan şey kaç kere söylediği mi, ne söylediğini anlayarak söylemesi mi?
Kaynakları Metin İçine NetleştireyimTekrarları Sıkılaştırıp Akışı Hızlandırayım
Kaynakları Metin İçine Netleştireyim
Tekrarları Sıkılaştırıp Akışı Hızlandırayım
Başlıkları Forum Biçimine Uyumlayayım